[Fic]::.. My Pain ..:: Part 4

posted on 18 Oct 2009 22:43 by gdontop in My-PaIn

 

 

 

[Fic]..::+::.. My Pain ..::+::..
[Couple] TempxGD
[By] Bowmin

[Talk] มาแล้วง๊าฟฟ ตอน4มาอย่างรวดเร็ว ขอบคุณสำหรับคอมเม้นมากๆน้า เป็นกำลังให้เราอย่างดีเลย อิอิ

 

 

 


PART 4

 

 

 

 “จียงวันนี้นายเป็นอะไรอ่ะ...ดูแปลกๆ” คิฮยอนเรียกเพื่อนที่ดูเงียบผิดปกติ สังเกตมาตั้งแต่เช้าแล้ว ทุกทีต้องพูดไม่หยุด แต่ทำไมวันนี้ถึงได้ดูซึมๆชวนไปไหนก็ไม่ไปชอบนั่งเหม่อลอย...นี่มันไม่ใช่นิสัยจียงเพื่อนของเราเลยนี่นา

 “จียง.......จียง......จียง!!!!!!”เสียงคิฮยอนตะโกนลั่นห้องทำเอาบรรยากาศภายในห้องเงียบทันทีแล้วหันมามองกันเป็นตาเดียว ทำเอาคนที่กำลังจมอยู่ในความคิดถึงกับสะดุ้ง
 

“ฮะ....ฮะ..ฮะไรเหรอ”ทำหน้าหรอหรา
 

“ฉันถามว่าวันนี้นายเป็นอะไร...ดูแปลกๆ...มีปัญหาไรป่าวบอกเราได้นะ”พูดพลางลูบหลังเพื่อนอย่างเป็นห่วง

 

 แต่มันทำให้จียงรู้สึกอึดอัดยิ่งขึ้น......ฉันจะบอกนายได้อย่างไรหล่ะว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกับฉันบ้าง..... นายอย่าทำท่าเป็นห่วงเป็นใยฉันขนาดนั้นได้มั้ยคิฮยอน.....เพราะมันทำให้ฉันดูอ่อนแอ....น้ำตามันพานจะไหลอีกแล้ว.....นายจะรู้มั้ยนะว่านายทำให้ฉันเจ็บปวดแค่ไหน......ซึงฮยอน

 

“ไม่มีอะไร....นายอย่าคิดมากหน่า...เมื่อคืนนอนดึกนิดหน่อยหน่ะ..เลยรู้สึกเบลอๆ”จียงพูดพยายามทำท่าทางให้เป็นปกติ.....แต่คิฮยอนก็ยังไม่เชื่อเท่าไร......แต่ก็ไม่อยากถามให้มากความ ถ้าจียงอยากเล่าเดี๋ยวก็เล่าให้ฟังเองนั่นแหละ
 

“งั้นแหรอ...”

 “อืม..งั้นฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”จียงพูดเสร็จก็เดินไปห้องน้ำทันที ไม่อยากจะนั่งอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่  เพราะกลัว กลัวว่าน้ำตาที่พยายามฝืนไว้จะไหลออกมาแล้วความจริงเรื่องเขากับซึงฮยอนก็อาจจะไหลตามออกมาด้วย

 


........................
........................................

 


 จียงยืนมองใบหน้าขาวซีดของตัวเองที่ตอนนี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตา......ทำไม....ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับฉันด้วย..ฉันทำอะไรผิดนักหนาหรือ...เรื่องเรื่องกีตาร์นั่นใช่มั้ย ทั้งที่ฉันไม่ได้เป็นคนทำแต่ต้องมารับโทษที่มันออกจะป่าเถื่อนอย่างนี้น่ะหรือ.....เกลียด.ฉันเกลียดนายซึงฮยอน.....เกลียดที่สุด จียงปาดน้ำตาของตัวเองแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆเรียกความมั่นใจของตัวเองให้กลับมา.....กำลังจะเดินออกจากห้องน้ำก็ต้องตกใจกับคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่

 

“โอ๊ะ..โอ..มารอฉันเหรอไม่น่าใจร้อนเลยนะ..ที่โรงเรียนนายก็ไม่เว้นหรือไง”ซึงฮยอนพูดแกล้งคนร่างบางที่ตอนนี้ดูจะตกใจอย่างมาก หึ ตัวสั่นเชียว ดีท่าทางอย่างนี้แหละมันเร้าอารมณ์ดี
 

“นายจะบ้าเหรอใครเค้ารอนายกัน.....ถอยไปฉันจะออก”มือเล็กออกแรงผังอกแกร่งของคนสูงกว่าให้หลีก แต่มีเหรอที่ซึงฮยอนจะยอมง่ายๆ......

 “แล้วถ้าฉันไม่ให้นายไปหล่ะ....นายจะทำอะไรฉัน”ซึงฮยอนยื่นหน้าเข้าไปถามทำเอาร่างบางเริ่มฉุนกับใบหน้ายียวนนั่น.....จะเอายังไงอีกจะแกล้งอะไรกันอีก
 

“นี่นายต้องการอะไรจากฉันอีก....แค่นั้นยังไม่พอใช่มั้ย”เสียงเล็กห้าวตวาดออกไปจนสุดเสียง ยืนมองร่างสูงที่ยังคงทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวจนกายสั่นไปหมด...สั่นเพราะโกรธ โกรธตัวเองที่สู้อะไรเขาไม่ได้เลย ทำไมทั้งที่เป็นผู้ชายเหมือนกันแท้ๆ
 

“ก็ต้องการนายไง..ต้องการเซ็กส์จากนายไง หึหึ..” ซึงฮยอนพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา....ทำเอาร่างบางถึงกับตาโต
  

“ไอ้บ้า.....ถอยไปนะไอ้บ้ากาม...”จียงผลักซึงฮยอนให้ถอยออกไป....ไม่อยากอยู่ในนี้ บรรยากาศแบบนี้.....ทำไมไม่มีใครมาเข้าห้องน้ำบ้างนะ
 “บ้ากามเหรอ....ดีเดี๋ยวจะบ้าให้ดู”ว่าแล้วซึงฮยอนก็รวบตัวของจียงแล้วพาเข้าไปในห้องส้วมทันที...ซึงฮยอนกดไหล่บางกับผนังห้องน้ำ....มองดูร่างบางที่พยายามดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นปากสีสดก็ตะโกนขอความช่วยเหลือ

 “ปล่อยนะ...ช่วยด้วย.....นายจะทำอะไรหนะปล่อยนะไม่งั้นฉันจะตะโกนไม่.....อุ๊บ...” ปากสีสดถูกประกบปิดอย่างรวดเร็ว หลังจากที่ปล่อยให้ขยับขึ้นลงล่อตาอยู่นาน ซึงฮยอนจงใจขบฟันลงกับกลีบปากนิ่มแรงๆ เพื่อจะเข้าไปดุดกลืนความหวานภายในโพรงปากได้ แต่มันก็เป็นผล เมื่ออีกคนตกใจกลีบปากเผยอขึ้นเป็นช่องว่างให้ได้แทรกลิ้นอุ่นเข้าไปไล้ต้อนลิ้นเล็กที่คอยจะหลีกหนีอยู่ตลอด
 

“อื้ม....” จียงอยากจะร้องออกมาให้คนช่วยแต่ก็ทำไมได้ มีเพียงเสียงอื้ออึงอยู่ในลำคอเท่านั้น...เสียงเบาแค่นี้ใครมันจะไปได้ยินกัน......นี่เราจะโดนซึงฮยอนกระทำอีกแล้วเหรอ....ทำไม...เมื่อไรนายถึงจะพอ....ฉันต้องเป็นของนายอีกกี่ครั้งนายถึงจะพอใจ....น้ำตาเม็กใสไหลออกมาจากปลายตาเรียว....เจ็บ เจ็บเหลือเกิน

 

ซึงฮยอนที่กำลังพอใจกับรสชาติความหวานจากปากสวยก็รู้สึกถึงความชื้นของน้ำตาบนแก้มขาว คิ้มเข้มขมวดเข้าหากัน....ร้องไห้หรือ แต่ใครจะสนกันล่ะ ขอแค่ตัวเองสุขเป็นพอ.....ลิ้นชื้นและเล็มความหอมหวานของริมฝีปากบางนี้จนพอใจคแล้ว ก่อนจะเลื่อนไล้ลิ้นสากไปตามแนวสันคางจึนมาดูดดึงที่ซอกคอขาวแทน มือใหญ่สอดมือเข้าไปในกลุ่มผมตรงท้ายทอยก่อนจะกำมันแล้วกระตุกให้หน้าเชิดขึ้นสะดวกแก่การหาความหวานตรงซอกคอขาวๆนั่น

 

 “อย่านะ......ซึงฮยอน.....อ๊า....ขอร้อง....หยุดเถอะ”จียงพูดเสียงพร่า แต่ซึงฮยอนก็ไม่มีทีท่าว่าจะฟังเสียงขอร้องของเขาเลยซักนิด.....ใครจะไปหยุดได้หล่ะ...ตอนนี้อารมณ์มันมีมากเกินจะหยุดได้แล้ว.....
 

“ไม่นะ....อ๊ะ..”จียงพยายามปัดมื่อของซึงฮยอนที่พยายามจะถอดกางเกงของเขา....แต่ก็ไม่สามารถสู้พละกำลังของซึงฮยอนได้ในที่สุด กางเกงของร่างบางก็ร่วงลงไปกองกับพื้นด้วยมือของคนเอาแต่ได้

 “อ๊ะ......อื้อ”จียงกัดปากของตัวเองแน่น....ไม่อยากให้เสียงที่น่าอายเล็ดรอดออกมา...เมื่อมือแกร่งของซึงฮยอนยกสะโพกขึ้นแล้วกระแทกกายเข้าไปอย่างแรง......ครั้งที่สองที่ช่องทางถูกรุกรานเข้ามาอย่างกะทันหัน..ไม่มีการเตรียมตัว ไม่มีการขออนุญาต

 “อ๊า......ไม่.....อ๊า.....อย่านะ....อ๊า”จียงพูดสลับกับเสียงครางสองมือก็พยายามดันอกแกร่ง....แต่พื้นที่ภายในห้องสี่เหลี่ยมแค่นี้มันทำให้ร่างสองร่างยิ่งแนบชิดกันมากกว่าเดิม.....

 

เรียวขาเล็กแทบจะทรงตัวไม่อยู่แล้ว เพราะแรงกระแทกที่มันรุนแรงเหมือนพายุลูกใหญ่โหมซัดกระหน่ำเข้ามา ความรู้สึกเสียวซ่านเริ่มเข้ามาแทนที่ความเจ็บปวด สองมือที่พยายามผลักใสกลับโอบรัดคออีกคนแน่น....ตอนนี้เขาร้อนเหลือเกินร่างกายมันร้อนอย่างที่ไม่เคยร้อนมาก่อน

 

“อ๊า.....อ๊าๆๆ”ซึงฮยอนยังคงเคลื่อนไหวกายไปตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง...ยิ้งจังหวะตอนรัดกระชั้นถี่ มันยิ่งแรงให้อยาก และต้องการมากขึ้น...ปากก็ยังคงดูดดึงบริเวณซอกคอและริมใบหู เพื่อระบายอารมณ์อึดอัด แต่มันกลับยิ่งอึกอัดมากกว่าเดิมเพราะความเนียนและกลิ่นหอมอ่อนๆของผิวขายมันช่างยั่วเย้าให้จังหวะรักเร็วขึ้น

 

“ไม่ไหวแล้ว.....อ้า.....พอเถอะ....”จียงเริ่มรู้สึกถึงสัมผัสที่รุนแรงจนร่างกายจะรับไหว....แต่ซึงฮยอนก็ไม่สนใจยังคงทำตามใจตัวเอง.....จียงเงยหน้าเพื่อหาอากาศหายใจ เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย เหนื่อย หายใจไม่ออก อึกอัดและหรมานเป็นที่สุด ......

 

 

 

 

 “อ๊ะ อ๊าาา อาาาาา........”จังหวะกระแทกกายครั้งสุดท้าย ก่อนจะปล่อยของเหลวขุ่นเข้าไปในช่องทางร้อนจนมันเยื้อมไหลมาตามเรียวขาขาว....เสียงหายใจหอบกระเส่าเพราะความเหนื่อยจากบารักชุดใหญ่มันทำให้แทบหมดแรงไปทั้งคู่ จียงซบใบหน้าอันหน่อยอ่อนไว้กับอกแกร่ง ส่วนอรกคนก็ซบหาไว้กับไหลบาง ก่อนหน้านี้ทำไม่เหนื่อย นี่เราใช้แรงไปมากมายขนาดนี้เลยหรือ......ซึงฮยอนถอนตัวออกอย่างไม่ให้อีกคนตั้งตัวจนจียงถึงกับทรุดลงไปกองกับพื้นห้องน้ำที่เย็นชื้นนั้นทันที

 

ซึงฮยอนจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองโดยไม่สนใจร่างบางที่ทรุดนั่งอยู่ตรงหน้า ไม่แม้แต่จะแลหางตามาดูดำดูดีเลยด้วยซ้ำ...

 

“ใส่กางเกงซะสิ.....ฉันจะได้เปิดประตู…”จียงตวัดตามองอีกคนอย่างตัดพอในใจ ฉันเจ็บ ลุกไม่ไหวก็เพราะนาย นายยังไม่รู้สำนึกอะไรเลยหรือไง......ก่อนจะพยุงกายขึ้นมาใส่กางเกงอย่างเก้ๆ กังๆ ไม่นานจียงก็กลับมาในสภาพเด็กนักเรียนเหมือนเดิม แต่ติดอยู่ที่ใบหน้าที่มีแต่เหงื่อชื่นเหมือนไปวิ่งในทะเลทรายมานั่นล่ะ

 

 ซึงฮยอนมองคนที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้วเอาแต่จ้องหน้าตัวเองราวกับโกรธแค้นเอาเสียเต็มประดาด้วยรอยยิ้มอย่างดูแคลน  ตาคมเหลือบลงมองป้ายชื่อที่อยู่ตรงหน้าอก ควอน จียงงั้นหรอ หึอยากจะอวดดี แต่ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องมาครางอยู่ข้างๆหูฉันอยู่ดี หึ
 

“ไปละนะ”พูดเสร็จก็เป็ดประตูเดินล้วงกระเป๋าไปทันที....ทิ้งให้ร่างบางที่ยืนนิ่งด้วยความโกรธแค้นอยู่อย่างนั้น
 

“เมื่อไหร่นายจะปล่อยฉันไป.....ชเว ซึงฮยอน....ฮึก...” น้ำตาไหลออกมาอีกแล้ว...นี่เขาต้องเสียน้ำตากับเรื่องแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน

 


……………….
………………………..

 

 

 “นี่ซึงฮยอน....ไปห้องน้ำซะนานเลยนะ....ไปตั้งเกือบคาบ”เสียงยองเบถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเดินเข้าห้องมา แถมยังผิวปากมาเหมือนไปเจอเรื่องดีๆมาอย่างนั้นแหละ...ห้องน้ำมันมีเรื่องอะไรดีๆด้วยหรอว่ะ
 

“ไม่มีอะไรหรอก...”ผิวปากอย่างสบายใจอีกต่างหาก

 “ไปห้องน้ำแค่นี้....อารมณ์ดีเชียว”ซึงรีแซวมาจากโต๊ะข้างๆ...มันไปช่วยตัวเองมาป่ะว่ะถึงได้ดูมีความสุขอย่างนี้
 

“เรียนเหอะ......อาจารย์มองแล้ว”ซึงฮยอนพยายามเปลี่ยนเรื่อง.....แต่ในใจก็นึกถึงใครอีกคนที่เขาพึ่งจะตักตวงความสุขมาเมื่อไม่นานนี้ ว่าจะเป็นยังไงบ้าง.....ป่านนี้คงร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วมั่ง หึ หึ....

 

 

 

......เลิกเรียน……

 ซึงฮยอน ซึงรีและยองเบ....เดินกลับบ้านด้วยกัน.....แต่วันนี้จะไปสังค์สรรกันที่คอนโดก่อนแล้วค่อยกลับบ้านกัน.....ระหว่างทางเดินก็มีเพื่อนต่างห้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาพวกเขา....

 “...เฮ้ยหวัดดีเว้ย.....จะไปไหนกันว่ะ....”หนุ่มร่าสูงหน้าตาดีวิ่งเข้ามากอดคอของซึงฮยอนและยองเบ

 “....เออ....ดีแทคฮยอน.....ว่าจะไปที่คอนโดก่อนว่ะ...จะไปด้วยกันป่าว”พูดแค่นี้ก็เป็นที่รู้กันไปว่าไปทำอะไร......

 “เออไปก็ได้......วันนี้มีเรื่องจะเล่าให้ฟังด้วย…..”

 “มีไรเหรอ...”ทั้งสามคนพูดพร้อมกันหันหน้ามาทางแทคฮยอนที่ยิ้มร่าอยู่......
 

“ถึงแล้วจะเล่าให้ฟัง.....”ว่าแล้วก็ลากคอเพื่อนทั้งหลายให้เดินไปยังคอนโดให้เร็วที่สุด

 


...................
....................................